Jedno anturium zachwyca błyszczącą, czerwoną pochwą kwiatostanową, inne przyciąga niemal aksamitnymi liśćmi i srebrzystym unerwieniem. Wybór odpowiedniej odmiany ma znaczenie nie tylko dla wyglądu wnętrza, ale też dla łatwości pielęgnacji, dlatego zestawiam najpopularniejsze typy, ich cechy oraz wymagania.
Najważniejsze różnice między odmianami anturium
- Andraeanum to najlepszy wybór, jeśli zależy Ci na regularnym kwitnieniu i szerokiej palecie kolorów.
- Scherzerianum wyróżnia się spiralnie skręconą kolbą i zwykle bardziej zwartym pokrojem.
- Crystallinum i clarinervium uprawia się głównie dla dekoracyjnych, aksamitnych liści.
- Jasne, rozproszone światło sprzyja zarówno kwitnieniu, jak i wybarwieniu liści.
- Przepuszczalne podłoże jest ważniejsze niż częste podlewanie, ponieważ zastój wody szybko prowadzi do gnicia korzeni.
Najpopularniejsze anturia kwitnące do mieszkania
Najczęściej spotykane w kwiaciarniach i marketach anturia należą do grupy Anthurium andraeanum. Ich największą ozdobą jest kolorowa pochwa kwiatostanowa, potocznie nazywana kwiatem, oraz wyrastająca z niej kolba. W praktyce są to zwykle mieszańce, dlatego dwie rośliny opisane podobną nazwą mogą różnić się wielkością, kolorem i trwałością kwiatostanów.
Anthurium andraeanum
To klasyczne anturium o sercowatych, błyszczących liściach i efektownych kwiatostanach. Czerwone formy są najbardziej uniwersalne, ale w sprzedaży można znaleźć także rośliny białe, różowe, zielone, pomarańczowe, bordowe, a nawet wielobarwne. Przy dobrej pielęgnacji pojedynczy kwiatostan może utrzymywać dekoracyjny wygląd przez kilka tygodni.
Wśród jasnych odmian spotyka się między innymi Acropolis, White Champion i Sierra White. Różowe anturia, takie jak Pico Bello, dobrze pasują do delikatnych, jasnych aranżacji, natomiast Prince of Orange przyciąga wzrok intensywnie pomarańczową barwą. Zielone formy, na przykład Pistache, wyglądają spokojniej i dobrze komponują się z drewnem, kamieniem oraz naturalnymi tkaninami.
Anthurium scherzerianum
Anturium Scherzera łatwo rozpoznać po spiralnie skręconej kolbie. Zwykle ma nieco drobniejsze liście i bardziej zwarty pokrój niż popularne mieszańce Andrego, dlatego sprawdza się na mniejszych parapetach. Jego kwiatostany są często czerwone lub pomarańczowoczerwone, choć hodowla oferuje także inne kolory.
Moim zdaniem to dobry wybór dla osoby, która chce klasycznie kwitnącą roślinę, ale nie ma miejsca na duży egzemplarz. Nie oczekiwałbym jednak, że każde anturium będzie kwitło bez przerwy. Na liczbę kwiatostanów wpływają przede wszystkim światło, temperatura, nawożenie i kondycja korzeni.
Anturia ozdobne z liści dla kolekcjonerów
Druga grupa wygląda zupełnie inaczej. Zamiast błyszczących, kolorowych kwiatostanów oferuje duże liście o aksamitnej powierzchni i kontrastowych nerwach. Takie rośliny często trafiają do kolekcji domowych, bo nawet bez kwitnienia pozostają bardzo dekoracyjne.
Anthurium crystallinum
Anturium powabne ma sercowate, ciemnozielone liście z jasnym, srebrzystym unerwieniem. Kwiatostany są mniej efektowne niż u odmian kwitnących, ale właśnie liście budują jego charakter. Młode egzemplarze są zwykle łatwiejsze do opanowania niż duże, wymagające formy kolekcjonerskie.
Ta roślina potrzebuje rozproszonego światła, lekkiego podłoża i podwyższonej wilgotności powietrza. Nie oznacza to jednak, że trzeba stale zraszać liście. Krople pozostające na aksamitnej powierzchni mogą sprzyjać plamom, dlatego lepiej zadbać o nawilżacz lub dobrą cyrkulację powietrza.
Anthurium clarinervium
Clarinervium ma grube, sercowate liście i bardzo wyraźne, jasne nerwy. W porównaniu z crystallinum często tworzy bardziej zwarte, sztywniejsze liście, choć wygląd może się zmieniać zależnie od pochodzenia i warunków uprawy. To jedna z tych roślin, które dobrze wyglądają nawet w minimalistycznym wnętrzu, ponieważ sama forma liścia pełni funkcję dekoracji.
Anthurium magnificum i warocqueanum
Magnificum zachwyca dużymi liśćmi i mocnym unerwieniem, ale potrzebuje więcej miejsca niż typowe anturium z marketu. Warocqueanum, nazywane czasem królową anturiów, tworzy długie, zwisające liście i zwykle wymaga stabilnej wilgotności, ciepła oraz bardzo przewiewnego podłoża.
Nie zaczynałbym kolekcji od najbardziej kapryśnej rośliny. Crystallinum lub clarinervium, zwłaszcza w formie zdrowej sadzonki albo mieszańca, daje więcej wybaczenia przy pierwszych błędach. Egzemplarze o bardzo długich liściach są piękne, ale źle znoszą suche powietrze, zimne przeciągi i nagłe zmiany miejsca.
Jak wybrać odmianę do własnego mieszkania
Najlepsza roślina nie zawsze jest tą, która najbardziej podoba się na zdjęciu. Przy wyborze patrzę na trzy rzeczy: ilość światła, wilgotność powietrza i czas, jaki mogę przeznaczyć na pielęgnację. Poniższe zestawienie pomaga szybko zawęzić wybór.
| Typ anturium | Największa ozdoba | Dla kogo | Trudność |
|---|---|---|---|
| Andraeanum | Kolorowe, trwałe kwiatostany | Dla początkujących i do jasnych wnętrz | Łatwa do średniej |
| Scherzerianum | Skręcona kolba i zwarty pokrój | Do mniejszych mieszkań i na parapety | Łatwa do średniej |
| Crystallinum | Aksamitne liście i srebrne nerwy | Dla osób lubiących rośliny kolekcjonerskie | Średnia |
| Clarinervium | Grube liście w kształcie serca | Do jasnych, ciepłych pomieszczeń | Średnia |
| Warocqueanum | Bardzo długie, zwisające liście | Dla doświadczonych kolekcjonerów | Trudna |
Do ciemniejszego pokoju wybrałbym raczej kwitnące anturium o zielonych liściach niż kosztowną formę welwetową. Żadna odmiana nie będzie dobrze rosła w głębi pomieszczenia bez dostępu do światła, a lampka do roślin może być konieczna szczególnie jesienią i zimą.
Pielęgnacja różni się zależnie od typu rośliny
Światło i temperatura
Anturium lubi jasne, ale rozproszone światło. Bezpośrednie południowe słońce może przypalić liście, natomiast zbyt ciemne stanowisko ogranicza kwitnienie i powoduje wydłużanie ogonków. Najbezpieczniejsze są parapety wschodnie i zachodnie albo miejsce nieco odsunięte od południowego okna.
Optymalna temperatura w sezonie wzrostu wynosi około 18-24°C. Zimą rośliny nie powinny stać przy uchylonym oknie ani dotykać zimnej szyby. Krótkie wychłodzenie może skończyć się nie tylko zahamowaniem wzrostu, ale też ciemnymi plamami na liściach.
Podlewanie i podłoże
Podlewam dopiero wtedy, gdy wierzch podłoża lekko przeschnie. W typowej doniczce oznacza to często sprawdzanie wilgotności co kilka dni latem i mniej więcej raz na tydzień lub rzadziej zimą, ale kalendarz nie powinien zastępować dotyku palcem. Mokre podłoże przez wiele dni jest dla korzeni groźniejsze niż krótkie przesuszenie.
Najlepiej sprawdza się mieszanka przewiewna, na przykład dwie części podłoża dla roślin tropikalnych, jedna część perlitu i jedna część drobnej kory. Doniczka musi mieć odpływ, a woda zgromadzona w osłonce powinna zostać wylana po kilkunastu minutach.
Do podlewania warto używać odstanej, filtrowanej lub deszczowej wody, zwłaszcza gdy na liściach pojawiają się białe osady. Nawożenie od wiosny do wczesnej jesieni co 2-4 tygodnie zwykle wystarcza. Przy słabym świetle lepiej nawozić rzadziej, ponieważ roślina nie wykorzysta nadmiaru składników.
Przeczytaj również: Grubosz choruje? Rozpoznaj objawy i uratuj drzewko szczęścia!
Wilgotność powietrza
Kwitnące mieszańce zwykle radzą sobie przy wilgotności typowej dla mieszkania, choć lepiej rosną, gdy wynosi ona około 50-60 procent. Anturia ozdobne z liści preferują stabilniejsze, wilgotniejsze warunki, często bliższe 60-80 procentom. W mieszkaniu można osiągnąć to za pomocą nawilżacza, grupowania roślin i ustawienia ich z dala od kaloryfera.
Samo zraszanie nie rozwiązuje problemu suchego powietrza. Daje krótkotrwały efekt, a przy słabej wentylacji może zwiększać ryzyko chorób. Znacznie lepiej działa regularne nawilżanie całego pomieszczenia.Na co zwrócić uwagę przy zakupie
Najpierw oglądam spód liści i miejsce, z którego wyrastają nowe przyrosty. Wełnowce, tarczniki i wciornastki potrafią ukrywać się w zagłębieniach, dlatego sama ocena kwiatostanów nie wystarczy. Liście powinny być jędrne, bez rozległych plam, a podłoże nie może pachnieć kwaśno ani stale ociekać wodą.
Jeśli to możliwe, warto delikatnie sprawdzić korzenie. Zdrowe są jasne lub kremowe i sprężyste. Brązowe, miękkie korzenie sugerują przelanie, choć pojedyncze uszkodzone fragmenty można usunąć podczas przesadzania.
Po zakupie nie stawiałbym nowego egzemplarza od razu obok całej kolekcji. Dwu- lub trzytygodniowa kwarantanna pozwala obserwować, czy na roślinie nie pojawią się szkodniki. Nie trzeba też przesadzać jej tego samego dnia, chyba że podłoże jest rozmoczone, doniczka nie ma odpływu albo korzenie wyraźnie gniją.
Trzeba pamiętać, że anturium zawiera kryształki szczawianu wapnia i po zjedzeniu może podrażniać jamę ustną oraz przewód pokarmowy. Roślinę najlepiej ustawić poza zasięgiem dzieci i zwierząt, a przy cięciu lub przesadzaniu używać rękawic.
Najrozsądniejszy wybór na początek kolekcji
Jeśli zależy Ci na kwiatach i prostszej uprawie, zacznij od Anthurium andraeanum albo scherzerianum. Wybierz zdrową roślinę o kilku liściach, ustaw ją w jasnym miejscu i pilnuj, by korzenie nie stały w wodzie.
Jeżeli ważniejsze są liście niż kwiatostany, dobrym kompromisem będzie crystallinum lub clarinervium. Dają wyraźny efekt dekoracyjny, ale nie wymagają jeszcze tak precyzyjnych warunków jak najbardziej wymagające gatunki kolekcjonerskie.
Największą różnicę robi nie sama nazwa na etykiecie, lecz dopasowanie rośliny do mieszkania. Zdrowe korzenie, dobre światło i przewiewne podłoże znaczą dla anturium więcej niż modny kolor kwiatostanu czy rzadkość odmiany.
